Plaviurile-a tale sunt ca suratea al tate -
Căl'iuri și văl'iuri
Di trăpulice di lăcriñi săpate,
Di bruma toamnăl'ei,
Di inatea apultusită -
Că iar va chindurească la stane
Ascherea, ori furl'i,
Lăvoasă pângane -
Nifănătită di aică, di ñel'i È™i pâră...
Ș-altoară săpate di lailu dalac,
Þi lu-alăsa măratlu di tate
Fără cupie, dip fucără!

E... ma, nopțle!
Ariñipsitele nopță,
Cu nai ma albă lună împlină,
Ca ună vergură pi harpă, -
Di nu știi: cântă, i vahi si-ancl'ină!
Când oile acățau ta s-doarmă,
Si-avdza mași frândza cum s-dirină,
Ș-atumțea ruzvuia dit munte
'Nă avră dulÈ›e-añiurizmată,
Di s-luñina suratea-l tate -
Ca añil'i când eara tu ñeate!
S-videa în vis, tu ñeadză iarnă -
Prit pădzle di ninga Egeea,
Cu ñel'i timpurii îm-brață,
Cum lă dizñirda lâna moale
Ș-băbuchea coarnelor de-amalmă...

Vulodzle a tale -
Patrie,
Sunt ca suratea ali dade,
Surate aghisită
Di mușiteață ș-di bunătate -
Ca pânea ți u fărmita tu căpisteare.
Cu ocl'i mări È™i-mpliñi di hare,
Siriñi - di anghil fără peane,
Învirinaț di multă vreare -
Mutrindalui tut cătră munte,
Înlăcrimaț di dor, di jale
Ș-di soarta-l tate, bana-ntreagă...

O, cum putuși -lăi Dumnidzale,
S-l'i-astindz, ca floarea dit vuloagă?